Jag in die Suid-Kaap
Posted: Thu Jul 01, 2021 4:57 pm
Dagsê
Die meeste mense plaas gewoonlik stories of foto's van groter wildsbokkehier op Jaracal - ons kleinwild kry nie altyd die aftrek wat die groter, meer gewilde bokke kry nie. Hierdie was my eerste duikerjag in die Suid-Kaap naby Stilbaai (die seisoen strek van 1 Junie tot 31 Aug). Om kleinwild hier in die fynbosveld te jag is nie altyd so maklik nie. Die struike, dekriet en proteas groei van kniehoogte tot soveel as amper 3m hoog. Beweeg die bokkie dus nie in 'n oop stuk veld in nie is dit byna onmoontlik om hom of haar te sien. Daarom dat duikers maar min aktief gejag word. Hulle is een van daardie spesies wat by geleentheid as "opportunistiese" prooi gejag word.
Om duikers te jag moet jy maar vroegoggend of laatmiddag deur "duikerwêreld" stap en hoop een kom uit in 'n oopte om te wei. Die ander manier is om hulle nader te lok met die "huilgeluid" van 'n beseerde bok of haas. Die sogenaamde jakkalsfluitjies werk goed maar jy kan dit sommer ook met jou mond alleen doen - dit is nogal heel maklik om die huilgeluid van 'n boklam reg te kry met oefening.
Omtrent enige wild kan redelik produktief gejag word as daar 'n sonskynoggend na 'n reënerige nag is (veral as die wind ook gewaai het gedurende die nag). As die son sy kop uitsteek en die wind is kalm, loop die bokke lekker rond. Hier by ons het die gisternag gereën en die wind het gewaai. Die weervoorspelling was nie baie gunstig vir vandag nie maar daar was tog sonskyn voorspel. Dus het ek al gister 'n kans gewaag en die boer gevra of ek vanoggend kan uitgaan om duikers te soek. (gister was eintlik die ideale dag want dit het ook die vorige nag gereën en gisteroggend was dit windstil en lekker warm. Ek het ongelukkig ander verpligtinge gehad en kon nie veld toe nie).
Wel, vanoggend is ek toe in koue reënerige weer uit Stilbaai want die weerman het gesê hier teen agtuur sal die son skyn. Dit het nie gebeur nie en so halfnege is ek maar terug dorp toe. Maar ek noem Stilbaai nie verniet Four-seasons-in-a-day-baai nie. Skaars 'n uur later skyn die son en die wind is nie te erg nie. Dus is ek inderhaas terug veld toe.
Die plan was om 'n bosklofie te jag wat die boer aan my uitgewys het. Ek het die kloof so 'n bietjie deurgekyk en toe teen 'n operige hang stelling ingeneem met die son skuins agter my rug. Die klofie onder my het een oop stukkie gras gehad en die hele verste hang was bedek met digte fynbos. Die geweer wat ek gekies het was my Grendel, gelaai met 120gr-koeëls teen 2300vps. Ek het ook 'n Aimpoint dot-sight op die geweer soos julle uit die foto kan aflei. As ek die geweer mooi stil hou kan ek groepe van ongeveer 5cm op 100m skiet met die dot. Met 'n scope skiet die geweer kleiner as 1 MOA.
Ek het langs 'n lae bossie stelling ingeneem en so 'n paar minute gewag dat die veld net eers weer "rustig" raak en toe begin met die "boklam-huil". Ek doen dit gewoonlik in sessies van nie meer as so 10 tot 15 sekondes lank nie. Na die eerste geroep het ek teen die oorkantste rant skielik 'n rooibruin vlek in die fynbos gesien maar selfs met my Swarovski-verkyker se hulp kon ek dit nie as 'n duiker eien nie. Ek het egter die bruin vlek dopgehou en weer begin roep... En toe beweeg daardie vlek. Dit was 'n volwasse duikerram met horings van ongeveer 4" lank. Hy het soek-soek na die oorsprong van die geluid teen die rant afgekom en op ongeveer 50m (effens verder dalk) vasgesteek. Hy was glad nie van my bewus nie en het teen die rant voor hom gesoek, soner om een keer oor die klofie te kyk.
Ek het die slot vinnig toegedruk en aangelê. Toe die rooi kolletjie mooi stil laag op sy blad lê het ek die sneller gedruk en met die skoot het die rammetjie hoog die lug in gespring. Toe hy grondvat het hy dadelik met daardie kenmerkende voluit "doodstormloop" begin maar sy bene het hom net sowat 30m of wat gedra. Die koeël is laag op die naaste blad in, deur die hart en is agter die verste blad uit.
Die meeste mense plaas gewoonlik stories of foto's van groter wildsbokkehier op Jaracal - ons kleinwild kry nie altyd die aftrek wat die groter, meer gewilde bokke kry nie. Hierdie was my eerste duikerjag in die Suid-Kaap naby Stilbaai (die seisoen strek van 1 Junie tot 31 Aug). Om kleinwild hier in die fynbosveld te jag is nie altyd so maklik nie. Die struike, dekriet en proteas groei van kniehoogte tot soveel as amper 3m hoog. Beweeg die bokkie dus nie in 'n oop stuk veld in nie is dit byna onmoontlik om hom of haar te sien. Daarom dat duikers maar min aktief gejag word. Hulle is een van daardie spesies wat by geleentheid as "opportunistiese" prooi gejag word.
Om duikers te jag moet jy maar vroegoggend of laatmiddag deur "duikerwêreld" stap en hoop een kom uit in 'n oopte om te wei. Die ander manier is om hulle nader te lok met die "huilgeluid" van 'n beseerde bok of haas. Die sogenaamde jakkalsfluitjies werk goed maar jy kan dit sommer ook met jou mond alleen doen - dit is nogal heel maklik om die huilgeluid van 'n boklam reg te kry met oefening.
Omtrent enige wild kan redelik produktief gejag word as daar 'n sonskynoggend na 'n reënerige nag is (veral as die wind ook gewaai het gedurende die nag). As die son sy kop uitsteek en die wind is kalm, loop die bokke lekker rond. Hier by ons het die gisternag gereën en die wind het gewaai. Die weervoorspelling was nie baie gunstig vir vandag nie maar daar was tog sonskyn voorspel. Dus het ek al gister 'n kans gewaag en die boer gevra of ek vanoggend kan uitgaan om duikers te soek. (gister was eintlik die ideale dag want dit het ook die vorige nag gereën en gisteroggend was dit windstil en lekker warm. Ek het ongelukkig ander verpligtinge gehad en kon nie veld toe nie).
Wel, vanoggend is ek toe in koue reënerige weer uit Stilbaai want die weerman het gesê hier teen agtuur sal die son skyn. Dit het nie gebeur nie en so halfnege is ek maar terug dorp toe. Maar ek noem Stilbaai nie verniet Four-seasons-in-a-day-baai nie. Skaars 'n uur later skyn die son en die wind is nie te erg nie. Dus is ek inderhaas terug veld toe.
Die plan was om 'n bosklofie te jag wat die boer aan my uitgewys het. Ek het die kloof so 'n bietjie deurgekyk en toe teen 'n operige hang stelling ingeneem met die son skuins agter my rug. Die klofie onder my het een oop stukkie gras gehad en die hele verste hang was bedek met digte fynbos. Die geweer wat ek gekies het was my Grendel, gelaai met 120gr-koeëls teen 2300vps. Ek het ook 'n Aimpoint dot-sight op die geweer soos julle uit die foto kan aflei. As ek die geweer mooi stil hou kan ek groepe van ongeveer 5cm op 100m skiet met die dot. Met 'n scope skiet die geweer kleiner as 1 MOA.
Ek het langs 'n lae bossie stelling ingeneem en so 'n paar minute gewag dat die veld net eers weer "rustig" raak en toe begin met die "boklam-huil". Ek doen dit gewoonlik in sessies van nie meer as so 10 tot 15 sekondes lank nie. Na die eerste geroep het ek teen die oorkantste rant skielik 'n rooibruin vlek in die fynbos gesien maar selfs met my Swarovski-verkyker se hulp kon ek dit nie as 'n duiker eien nie. Ek het egter die bruin vlek dopgehou en weer begin roep... En toe beweeg daardie vlek. Dit was 'n volwasse duikerram met horings van ongeveer 4" lank. Hy het soek-soek na die oorsprong van die geluid teen die rant afgekom en op ongeveer 50m (effens verder dalk) vasgesteek. Hy was glad nie van my bewus nie en het teen die rant voor hom gesoek, soner om een keer oor die klofie te kyk.
Ek het die slot vinnig toegedruk en aangelê. Toe die rooi kolletjie mooi stil laag op sy blad lê het ek die sneller gedruk en met die skoot het die rammetjie hoog die lug in gespring. Toe hy grondvat het hy dadelik met daardie kenmerkende voluit "doodstormloop" begin maar sy bene het hom net sowat 30m of wat gedra. Die koeël is laag op die naaste blad in, deur die hart en is agter die verste blad uit.
